Historia jest nauką, która zajmuje się dochodzeniem do wiedzy o minionych zdarzeniach na podstawie takich elementów i czynności jak: świadectwa bezpośrednie, źródła pisane oraz wyniki badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów, czyli historiografia. Przedmiotem badań historii jest natomiast historia człowieka oraz cywilizacji ludzkiej. Historia dzieli się na kilka epok. Klasyczny podział epok dla historii Europy przedstawia się następująco: starożytność, czyli historia starożytna, czyli czasy do roku 476, czyli czasy upadku Imperium Rzymskiego, która zajmuje się w szczególności badaniami nad starożytnym Egiptem, nad kulturami Bliskiego Wschodu, nad starożytną Grecją oraz nad Imperium Rzymskim, średniowiecze, czyli historia średniowieczna, czyli czasy od starożytności do przełomu XIV oraz XV wieku, czyli do czasów wynalezienia druku przez Gutenberga w 1440 roku oraz do czasów odkrycia Ameryki w 1492 roku dla zachodniej części Europy, a dla wschodniej części kontynentu do czasów zdobycia Konstantynopola przez Turków w 1453 roku, która dzieli się na wczesne średniowiecze w latach od V do XII wieku, klasyczne średniowiecze w latach od XII do XIV wieku oraz późne średniowiecze w latach od XIV do XV wieku, nowożytność, czyli historia nowożytna, czyli od średniowiecza do przełomu XVIII oraz XIX wieku, czyli do Wielkiej Rewolucji Francuskiej w 1789 roku oraz do końca kongresu wiedeńskiego w 1815 roku, a w Polsce czasy do trzeciego rozbioru Polski w 1795 lub do Wiosny Ludów w 1848 roku oraz historia nowożytna.
Społeczeństwo informacyjne
Do najważniejszych cech społeczeństwa informacyjnego należą kolejno: wysoko rozwinięty sektor usług, głównie sektor usług nowoczesnych, takich jak bankowość, finanse, telekomunikacja oraz informatyka, badania oraz rozwój, jak również zarządzanie, gospodarka oparta na wiedzy, wysoki poziom scholaryzacji społeczeństwa, wysoki poziom alfabetyzmu funkcjonalnego w społeczeństwie, postępujący proces decentralizacji społeczeństwa, renesans społeczności lokalnej oraz urozmaicanie życia społecznego. Społeczeństwo informacyjne jest także charakteryzowane w sposób wielu właściwości ora funkcji. Do właściwości społeczeństwa informacyjnego należą: wytwarzanie informacji, które ma masowy charakter generowanych informacji, masowe zapotrzebowanie na informację oraz masowy sposób wykorzystywana informacji, przechowywanie informacji, czyli chodzi tu o techniczne możliwości gromadzenia informacji oraz nieograniczonego magazynowania informacji, przetwarzanie informacji, czyli opracowywanie technologii, jak również standardów umożliwiających na przykład ujednolicony opis informacji oraz wymianę informacji, przekazywanie informacji, czyli przekazywanie informacji bez względu na czas i przestrzeń, pobieranie informacji, czyli możliwości odbierania informacji przez wszystkich zainteresowanych oraz wykorzystywanie informacji, czyli chodzi tutaj o powszechne, otwarte oraz nielimitowane korzystanie z...
Funkcje społeczeństwa
Do najważniejszych funkcji społeczeństwa informacyjnego należą: funkcja edukacyjna, która polega na upowszechnieniu wiedzy naukowej oraz uświadamianiu znaczenia podnoszenia kwalifikacji, funkcja komunikacyjna, która polega na stworzeniu możliwości komunikowania się wielu różnorodnych grup w obrębie całości społeczeństwa globalnego, funkcja socjalizacyjna oraz funkcja aktywizująca, która polega na mobilizacji osób czasowo lub stale wyłączonych z możliwości swobodnego funkcjonowania społeczeństwa, jak również funkcja ta cechuje się wykonywaniem zawodu bez konieczności wychodzenia z domu oraz aktywizacją niepełnosprawnych, funkcja partycypacyjna, która umożliwia prowadzenie debat oraz głosowania w internecie, funkcja organizatorska, która pozwala na tworzenie warunków konkurencyjności na rynku, jak również funkcja ochronna oraz funkcja kontrolna, które to umożliwiają stworzenie mechanizmów obrony obywateli oraz instytucji przed wirtualną przestępczością. Cały rozwój społeczeństwa informacyjnego obejmuje następujące gałęzie: pełna liberalizacja rynku, rozległa infrastruktura telekomunikacyjna, spójne oraz przejrzyste prawodawstwo, nakłady finansowe na badania oraz rozwój, nieskrępowany dostęp do sieci wszystkich operatorów, szeroki oraz tani dostęp do internetu, publiczny dostęp do informacji, umiejętność...
Rozwój społeczeńśtwa
W Japonii rozwój społeczeństwa informacyjnego złożony był z czterech faz. Pierwsza faza polegała na dominacji meganuki. Druga faza polegała na okresie organizacji oraz przedsiębiorstw, trzecia faza polegała na okresie usług społecznych oraz społeczeństw, a czwarta faza polegała na okresie prywatnych jednostek oraz istot ludzkich. Natomiast rozwój społeczeństwa w Europie obejmował następujące obszary: telepracę, szkolenia na odległość, sieci łączące uczelnie, sieci łączące jednostki badawcze, usługi teleinformatyczne dla małych oraz średnich przedsiębiorstw, zarządzanie ruchem drogowym, kontrolę ruchu powietrznego, sieci na użytek sektora zdrowia, komputeryzację sektora zamówień publicznych, transeuropejską sieć administracji publicznej, infostradę dla obszarów miejskich, rozwinięcia usług elektronicznych, takich jak e-government oraz e-learning, wprowadzenia elektronicznej opieki zdrowia, czyli e-health, jak również zapewnienia powszechnego dostępu do internetu. Społeczeństwo informacyjne jest postrzegane w wielu aspektach. Są to następujące aspekty: techniczne, ekonomiczne, zawodowe, przestrzenne oraz kulturowe. Globalna wioska jest natomiast terminem, który oznacza pokonanie barier czasowych oraz przestrzennych w dziedzinie masowych mediów elektronicznych. W ten...
Historia jak przedmiot nauczania w szkole podstawowej
Historia jest nauką, która zajmuje się dochodzeniem do wiedzy o minionych zdarzeniach na podstawie takich elementów i czynności jak: świadectwa bezpośrednie, źródła pisane oraz wyniki badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów, czyli historiografia. Przedmiotem badań historii jest natomiast historia człowieka oraz cywilizacji ludzkiej. Historia dzieli się na kilka epok. Klasyczny podział epok dla historii Europy przedstawia się następująco: starożytność, czyli historia starożytna, czyli czasy do roku 476, czyli czasy upadku Imperium Rzymskiego, która zajmuje się w szczególności badaniami nad starożytnym Egiptem, nad kulturami Bliskiego Wschodu, nad starożytną Grecją oraz nad Imperium Rzymskim, średniowiecze, czyli historia średniowieczna, czyli czasy od starożytności do przełomu XIV oraz XV wieku, czyli do czasów wynalezienia druku przez Gutenberga w 1440 roku oraz do czasów odkrycia Ameryki w 1492 roku dla zachodniej części Europy, a dla wschodniej części kontynentu do czasów zdobycia Konstantynopola przez Turków w 1453 roku, która dzieli się na...