Edukacja

Społeczeństwo nowoczesne

Marek Szczepański dokonał podziału społeczeństwa nowoczesnego na pięć nastepujacych kategorii: organizacyjne, osobowości nowoczesnej, społeczno-kulturowe, polityczne oraz techniczno-ekonomiczne. Cechy organizacyjne charakteryzują się z kolej następujacymi cechami: wielką liczbą członków, otwartością na inne społeczeństwa, heterogenicznością, podstawową jednostką organizacji przestrzennej, jaką jest miasto, dużą liczbą miast o charakterze postindustrialnym oraz dominacją miast informatycznych. Cechy osobowości nowoczesnej charakteryzują się następująco: wysoki poziom potrzeby osiągania empatii, nonkonformizm, przekonanie o możliwości opanowania świata fizycznego-przyrodniczego, rezygnacja z fatalizmu, rezygnacja z wiary w przeznaczenie, orientacja na przyszłość jak również osobowość liberalna oraz demokratyczna. Cechy społeczno-kulturowe to z kolei następujące cechy społeczeństwa nowoczesnego: dominacja więzi rzeczowych, podziały warstwowe, porządek społeczny oparty na kontrakcie, pozycje osiągane, zachowania niekonwencjonalne, działania uniwersalistyczne, wiedza naukowa, wysoki poziom skolaryzacji, wysokie kompetencje symboliczne oraz dominacja sfery profanum w kulturze. Cechy polityczne to przede wszystkim są kolejno: władza świecka, władza legalna, szeroki udział społeczeństwa w sprawowaniu władzy, pluralizm instytucji politycznych oraz brak tendencji endogamicznych elit politycznych.

Podobne artykuły

Max Weber
Max Weber wyodrębniał w klasach stany oraz partie. Według niego istniał podział na trzy klasy: klasy własności, klasy zawodowo-dochodowe oraz klasy społeczne. W klasach własności wyróżniał on uprzywilejowanych rentierów oraz przeciwstawnie wobec nich ustosunkowanych osób nie posiadających własności czy też dłużników. W klasach zawodowo-dochodowych wyróżniał zarówno przemysłowców oraz pracowników najemnych. Natomiast w klasach społecznych wyodrębniał kategorie społeczne, które były zbliżone do stanów. William Warner rozróżniał z kolei następujące trzy klasy: klasa wyższa, klasa średnia oraz klasa niższa. Obecnie te trzy klasy dzielą się jeszcze na kolejne trzy w przypadku każdej z nich. Klasa średnia jest klasą społeczną, która znajduje się pomiędzy klasą wyższą a klasą niższą. Obecnie do tej klasy należą osoby z wyższym wykształcenie, jak również o wyższych kompetencjach kulturowych. Do klasy niższej natomiast zalicza się klasa robotnicza, która nie odznacza się takimi cechami. Do podklas klasy średniej należą kolejno: klasa średnia wyższa, klasa średnia właściwa oraz klasa średnia...

Geatano Mosca
Geatano Mosca natomiast dokonał podziału klas na dwie klasy. Są to klasy rządzące oraz klasy rządzone. Klasy te posiadają własną suwerenność państwową. Ponadto klasa rządząca dzieli się na dwie podklasy. Jedną z tych warstw są osoby, które zajmują ważne pozycje w aparacie władzy, a drugą warstwą jest biurokracja oraz klasa średnia, głównie osoby zajmujące wysokie stanowiska, czyli na przykład wojskowi, biznesmeni czy też związki zawodowe. Pierre'a Bourdieu dokonał podziału na trzy klasy: dominującą, średnią oraz niższą. Podziału tego dokonał pod względem następujących kryteriów: kapitał społeczny, kapitał kulturowy, kapitał ekonomiczny oraz kapitał symboliczny. Każda z tych trzech klas ponadto dzieli się na kolejne trzy podklasy. Są to: frakcja dominująca, frakcja pośrednia oraz frakcja zdominowana. W społeczeństwie informacyjnym podział klasy wygląda następująco: digitariat, cogitariat oraz proletariat. Cogitariat okresla grupę ludzi, która posiada dostęp do internetu oraz innych technologii informacyjnych. Osoby te jednak korzystają z tego jednak w sposób bierny, chodzi tutaj przede...

Społeczeństwo ponowoczesne
Społeczeństwo ponowoczesne dotyczy idealnych społeczeństw, które kształtują struktury organizacyjne oraz przemiany osobowościowe. Za najważniejszą cechę tego typu społeczeństw uważa się upowszechnianie się utraty wiary w postęp, jak również rozbudowane dyskursy kryzysu oraz ryzyka. Innymi cechami tego społeczeństwa są: konsumpcjonizm, indywidualizm, relatywizm moralny, rozwój kultury popularnej, utowarowienie kultury, globalizacja, glokalizacja, wzrost alfabetyzmu funkcjonalnego, gospodarka oparta na wiedzy, dedyferencjacja organizacji, rozwój nowych ruchów religijnych, rozwój nowych form życia wspólnotowego w społecznościach lokalnych, jak również w społecznościach sieciowych, decentralizacja władzy, emancypacja poszczególnych grup społecznych, emancypacja nowych ruchów społecznych, śmierć klas, wzrost nierówności społecznych, wzrost zróżnicowania kulturowego, wzrost problemów tożsamościowych, wzrost znaczenia zróżnicowanych form kapitału oraz powstawanie indywidualnych, jak również zbiorowych strategii dostosowawczych. Społeczeństwo nowoczesne natomiast jest terminem, który stosuje się w odniesieniu do cech idealnych społeczeństw, które kształtują się wraz z transformacją zacofanych systemów społecznych w kierunku systemów realizujących wielorakie oraz złożone funkcje w sposób planowany, zorganizowany, jak również celowy. Cechy tego typu...

Społeczeństwo nowoczesne
Marek Szczepański dokonał podziału społeczeństwa nowoczesnego na pięć nastepujacych kategorii: organizacyjne, osobowości nowoczesnej, społeczno-kulturowe, polityczne oraz techniczno-ekonomiczne. Cechy organizacyjne charakteryzują się z kolej następujacymi cechami: wielką liczbą członków, otwartością na inne społeczeństwa, heterogenicznością, podstawową jednostką organizacji przestrzennej, jaką jest miasto, dużą liczbą miast o charakterze postindustrialnym oraz dominacją miast informatycznych. Cechy osobowości nowoczesnej charakteryzują się następująco: wysoki poziom potrzeby osiągania empatii, nonkonformizm, przekonanie o możliwości opanowania świata fizycznego-przyrodniczego, rezygnacja z fatalizmu, rezygnacja z wiary w przeznaczenie, orientacja na przyszłość jak również osobowość liberalna oraz demokratyczna. Cechy społeczno-kulturowe to z kolei następujące cechy społeczeństwa nowoczesnego: dominacja więzi rzeczowych, podziały warstwowe, porządek społeczny oparty na kontrakcie, pozycje osiągane, zachowania niekonwencjonalne, działania uniwersalistyczne, wiedza naukowa, wysoki poziom skolaryzacji, wysokie kompetencje symboliczne oraz dominacja sfery profanum w kulturze. Cechy polityczne to przede wszystkim są kolejno: władza świecka, władza legalna, szeroki udział społeczeństwa w sprawowaniu władzy, pluralizm instytucji politycznych oraz brak tendencji endogamicznych elit politycznych. ...